Przede wszystkim zainstaluj Linuksa, nieważne, na którym dysku. Jednakże, ponieważ będziesz używać dwóch dysków, rozsądne będzie utworzenie na każdym z nich partycji wymiany.
Utwórz podstawową partycję DOS na drugim dysku. Dosowy FDISK nie pozwala,
niestety, na coś takiego. Dlatego musisz użyć wersji linuksowej,
żeby utworzyć partycję, ustawić jej typ (6 dla partycji DOS 16 BIT FAT > 32
MB) i ustawić ją jako aktywną. UWAŻNIE stosuj się do porad strony
podręcznika man fdisk. Opisuje ona, co trzeba zrobić, aby DOS
rozpoznawał partycję utworzoną w ten sposób. Trzeba zastosować polecenie
dd do wyczyszczenia pierwszych 512 bajtów tej partycji. (Zasadniczo
używa się polecenia ``dd if=/dev/zero of=/dev/XXXX bs=512
count=1'', gdzie XXXX to nazwa urządzenia. Musisz być jednak
BARDZO ostrożny, ponieważ jest to doskonały sposób na zniszczenie
dysku - na przykład przez wpisanie /dev/hda zamiast
/dev/hda1!)
Prymarną partycję DOS na pierwszym dysku twardym możesz utworzyć przy pomocy dosowego FDISKa. W ten sposób możesz też utworzyć inne potrzebne partycje dosowe.
Obie partycje podstawowe musisz sformatować jako startowe partycje DOS. Użyj w
tym celu poleceń FORMAT C: /S i FORMAT D: /S po załadowaniu
DOSa z dyskietki. Żeby uniknąć niejasności, nadaj partycjom jednoznaczne
etykiety woluminów!
Zmodyfikuj plik /etc/lilo.conf tak, aby było możliwe ładowanie
systemu z obu podstawowych partycji DOS. Na końcu dokumentu zamieściłem
przykładowy taki plik. Zwróć uwagę na znajdującą się w nim linię
``loader''. To od ciebie zależy, gdzie zainstalujesz Windows 95, a
gdzie DOS/Windows 3.x. Ja używam drugiego dysku twardego dla Windows 95,
ponieważ w przypadku ładowania z sieci normalny dysk DOS ma literę ``C''.
Oprócz tego (i to się przydaje), instalacja Windows 95 na drugim dysku pozwala
na uniknięcie konieczności ładowania Linuksa z dyskietki ratunkowej i ponownej
instalacji LILO (poniżej wyjaśniam, dlaczego miałoby się tak stać). Pamiętaj,
żeby wydać polecenie /sbin/lilo, aby wprowadzić zmiany w życie.
Jeśli planujesz (rozsądnie) instalację Windows 95 z CD-ROMu, będziesz musiał umieścić odpowiednie sterowniki na partycji przeznaczonej dla Windows 95, tak aby po załadowaniu z niej był dostępny napęd CD-ROM.
Następnie przy użyciu LILO uruchom komputer z napędu, na którym chcesz
zainstalować DOS/Windows 3.x i zainstaluj resztę DOS i Windows 3.x. Windows
powinien być zainstalowany w domyślnym katalogu C:\WINDOWS.
Kiedy już tak zrobisz, uruchom ponownie komputer i, używając LILO, załaduj
partycję Windows 95. Przeprowadź instalację Windows 95. Instalator może
zasugerować instalację Windows 95 w katalogu D:\WINDOWS, ponieważ
sprawdza on komputer w poszukiwaniu istniejących wersji Windows. NIE
akceptuj tego - zainstaluj Windows 95 w katalogu C:\WINDOWS.
A teraz najfajniejsze! Windows 95 jest raczej samolubnym systemem. Kiedy go instalujesz, zakłada on, że jest jedynym systemem operacyjnym w komputerze i zapisuje własny MBR (Master Boot Record - Główny Rekord Ładujący) na twardym dysku. To właśnie dlatego musisz ponownie instalować LILO. Jeśli natomiast zainstalowałeś Windows 95 na drugim dysku, zrobiłeś coś, czego programiści Microsoft™ nie przewidzieli. Na jednym komputerze, na którym przeprowadziłem taką operację, Windows 95 umieścił swój MBR na miejscu MBR DRUGIEGO dysku. Na innym komputerze w ogóle nie znalazłem na to dowodu. Praktyczny efekt jest taki, że ten ważny MBR, czyli ten na pierwszym dysku, pozostaje nienaruszony. Dzięki temu, kiedy ponownie uruchamiasz komputer, wita cię przyjazny i znajomy znak zachęty LILO.
Przykładowa lista partycji:
/dev/hda1 * partycja DOS (C: lub D: zależy od ładowania)
/dev/hda2 partycja rozszerzona
/dev/hda5 /
/dev/hda6 swap
/dev/hda7 /home
/dev/hdc1 * partycja Windows 95 (C: lub D: zależy od ładowania)
/dev/hdc2 partycja DOS (E: zawsze)
/dev/hdc3 swap
(Partycje oznaczone przy pomocy * są ustawione jako startowe (czyli ``aktywne'') przez FDISK)
Przykładowy plik /etc/lilo.conf:
# /etc/LILO.conf
install = /boot/boot.b
compact
delay = 20 # opcjonalne, dla systemów, które ładują się bardzo szybko
#prompt # użyj zamiast delay, by wymusić reakcję na linię
# zachęty ładowania
#vga = normal # wymuszenie rozsądnego stanu
#ramdisk = 0 # opcja dla paranoików
#root = current # użyj "bieżącego" głównego systemu plików (root)
boot = /dev/hda
image = /boot/vmlinuz
read-only
label = linux
other = /dev/hdc1
label = win95
loader= /boot/any_d.b
other = /dev/hda1
table = /dev/hda
label = dos
image = /boot/vmlinuz.old
label = linux.old
optional
read-only