Tekstowy plik /etc/termcap to baza danych o możliwościach terminali
(ang. terminal capablilities
-- stąd nazwa). Wiele programów (np. tcsh, bash, vi
i wszystkie korzystające z curses)
korzysta przy przesuwaniu kursora i innych operacjach związanych z ekranem z
zawartych w tym pliku informacji.
Baza /etc/termcap opisuje poszczególne rodzaje terminali. Do
odpowiedniej części tej bazy kieruje aplikacje zmienna środowiskowa TERM.
Poszczególne możliwości terminali opisane są w termcap dwuliterowymi kodami,
po których następują sekwencje znaków wymaganych do osiągnięcia danego efektu.
Kolejne wpisy przedzielone są dwukropkiem (":"). Na przykład alarm dźwiękowy
(kod "bl") zazwyczaj opisany jest jako "bl=^G".
Wpis taki oznacza, że brzęczyk uzyskuje się sekwencją control-G (ascii BEL).
Obok alarmu dźwiękowego ("bl") rozpoznawany jest również wizualny ("vb" -- visual bell), jednak zazwyczaj brakuje tego wpisu w poświęconej terminalowi "linux" części termcap.
Większość nowszych aplikacji i bibliotek zamiast z termcap
korzysta z bazy danych terminfo.
W przeciwieństwie do termcap, termifo
nie jest jednym wielkim plikiem, a katalogiem, w którym opisy poszczególnych
terminali umieszczone są w osobnych plikach, a te z kolei w podkatalogach
o nazwach będących kolejnymi pierwszymi literami alfabetu. Na przykład
opis terminala "linux" znajdzie się w pliku /usr/lib/terminfo/l/linux
(lub /usr/share/terminfo/l/linux -- przyp. tłum). Opisy terminali
w terminfo są plikami binarnymi, kompiluje je się programem tic
(patrz man tic).