Jądro z wkompilowaną obsługą UDMA włączy je automatycznie jeśli wykryje napęd UDMA. W większości przypadków, kiedy obsługa taka się nie włączy to albo jądro nie umie obsłużyć chipsetu (zdobądź łatę, patrz wyżej) albo włączenie obsługi nie jest uważane za bezpieczne.
Jednak czasami napęd umie obsługiwać UDMA, ale BIOS tego nie podaje. W takich przypadkach należy włączyć obsługę ręcznie.
W jądrach 2.1.113+ można włączyć obsługę DMA dla obu napędów
na podanym interfejsie IDE przy pomocy parametru jądra
ideX=dma, gdzie X jest numerem interfejsu (pierwszy to '0').
Jednak podanie tego parametru wcale nie musi uaktywnić UDMA.
Parametry do jądra można przekazać przez LILO, LOADLINa czy większości popularnych programów ładujących system. Więcej informacji można znaleźć w Bootdisk HOWTO.
Jest to program służący do ustawiania różnych parametrów dysku twardego. Jedną z możliwości jest włączenie obsługi UDMA i pomiar szybkości stałego przesyłu danych.
Bieżąca wersja hdparmu to 3.6 (w czasie pisania) [Od
tłumacza: w tej chwili jest wersja 3.9]]. Starsze,
niełatane wersje nie będą poprawnie raportowały ani ustawiały
parametrów związanych z UDMA, tak więc należy zdobyć aktualną
wersję. Źródło znajduje się pod adresem
ftp.icm.edu.pl.
Program po ściągnięciu należy skompilować mniej więcej tak:
tar zxvf /tmp/download/hdparm-3.6.tar.gz
cd hdparm-3.5
make
su root
(podaj hasło)
make install
cp /usr/local/sbin/hdparm /sbin/hdparm
exit
Aby włączyć DMA: hdparm -d1 /dev/hda
Aby wyłączyć DMA: hdparm -d0 /dev/hda
Aby zmierzyć szybkość dysku: hdparm -Tt /dev/hda
Aby zobaczyć jakie są ustawienia dysku: hdparm /dev/hda
Aby zobaczyć więcej danych dot. dysku niż kiedykolwiek
chciałeś: (np. które tryby UDMA są włączone) hdparm -i /dev/hda
Więcej informacji (np. jakich trybów UDMA użyć) można
znaleźć w stronie podręcznika systemowego (``man 8 hdparm'').