2. Potrzebne oprogramowanie

Potrzebować będziesz:

• w pełni sprawnej dowolnej wersji Linuksa,
• popularnego programu do kompresji gzip lub jego zamiennika: bzip2. bzip2 kompresuje lepiej, niż gzip, jest jednak nieco powolniejszy i zużywa mnóstwo pamięci. Oba te programy znajdziesz pod adresem ftp://sunsite.unc.edu:/pub/Linux/utils/compress,
• programu kompresującego pliki wykonywalne upx dostępnego pod adresami http://cdata.tvnet.hu/~ml/upx.html oraz http://wildsau.idv.uni-linz.ac.at/mfx/upx.html,
• pakietu zlibc dostępnego pod adresem ftp://sunsite.unc.edu:/pub/Linux/libs/compression. Plik nazwany jest zlibc-X.X.tar.gz, gdzie X.X jest numerem najnowszej wersji programu.

Istnieją też inne programy do kompresji plików wykonywalnych. Jednym z nich jest gzexe -- najlepiej od razu o nim zapomnij. tcx był niezły, został jednak zdetronizowany przez upx. Kolejny program, tzx, teoretycznie powinien sprawować się nawet lepiej, niż tcx. Niestety, kompletnie zawiódł podczas prób, które przeprowadziłem na zapasowym komputerze; być może z mojej winy. Najlepiej użyj więc upx -- jest to program sprawdzony, wydajny i wygodny.

Istnieją łatki umożliwiające jądru obsługę skompresowanych systemów plików "w locie", jednak w momencie pisania tego tekstu żadna z nich nie cieszy się opinią stabilnej i bezpiecznej. Najbezpieczniej jest trzymać się od nich z daleka.