6. Konfigurajca jądra

Abyś mogł korzystać z PPP jądro Linuxa musi być skompilowane w taki sposób aby wspomagać jego obsługę. Jeśli jeszcze nie posiadasz, zaopatrz się w kod źródłowy jądra - jeśli jest zainstalowany znajdziesz go w katalogu /usr/src/linux.

Sprawdź zawartość tego katalogu, wiele dystrybucji podczas instalacji wgrywają również pliki źródłowe jądra.

Źródła jądra możne również zfobyć przez Internet z sunsite.unc.edu lub jego licznych kopii.

6.1 Instalacja plików źródłowych jądra Linuxa

Krótka instrukcja jak zdobyć i zainstalować źródła jądra Linuxa. Pełną inforamcję na ten temat zawiera dokument Linux Kernel HOWTO.

Aby zainstalować i skompilować jądro Linuxa musisz być zalogowany jako administrator(root).

1. zmień katalog roboczy na /usr/src
cd /usr/src
2. Sprawdź /usr/src/linux czy są jużtam zainstalowane pliki źródłowe jądra.
3. Jeśli nie masz źródeł, pobierz je z ftp://sunsite.icm.edu.pl/pub/Linux/helsinki/v2.0
   Jeśli szukasz starszych wersji jądra np. 1.2.x zobacz ftp://sunsite.icm.edu.pl/pub/Linux/helsinki/v1.2
4. Wybierz odpowiednią wersję - zwykle najnowszą. Pobierz ją i umieść w katalogu /usr/src.
   Uwaga: plik 'tar' jest plikiem-archiwum - zwykle skompresowanym, tak jak pliki archiwa zawierające źródła jądra Linuxa - zawierającym wiele innyc plików i katalogów. TO jest taki Linuxowy odpowiednik DOSowego archiwum zip.
5. Jeśli masz już zainstalowane pliki źródłowe, lecz chcesz odświeżyć wersję jądra musisz usunąc stare pliki. Wydaj polecenie:
   rm -rf /usr/src/linux
6. teraz rozkompresuj i zainstaluj źródłą wydając polecenie: tar xzf linux-2.0.29.tar.gz
7. NAstępnie, cd /usr/src/linux , przezcytaj plik README. Zawiera doskonałe wyjaśnienie w jaki sposób skonfogurować i skompilować nowe jądro. Przeczytaj ten plik (mozesz go wyderukować, gdyż papierowa kopia może być przydatna podczas konfiguracji i kompilacji jądra).

6.2 Rozpoznanie sprzędtu

MUSISZ wiedzieć jakiego rodzaju karty posiadasz. W niektórych przypadkach (karty dźwiękowe) musisz również znać różne inne ustawienia (np przerwanie IRQ, adrew We/Wy i podobne).

6.3 Kompilacja jądra - Wersja 1.2.13

Aby rozpocząć proces konfiguracji, wykonaj polecenia opisane w pliku README. Rozpozcynasz proces konfiguracji jądra poleceniem

make config

Aby korzystać z PPP, musisz skonfigurować jądro tak, aby została dołączniea obsługa PPP w jądrze (PPP wymaga zarówno obsługi protokołu przez jądro, jak i samego programu pppd).

  PPP (point-to-point) support (CONFIG_PPP) [n] y

Odpowiedz na następne pyania zgodnie z posiadanycm sprzętem i pożądanyc hcech systemu. Następnie wykonaj kolejne polecenie przedstawione w pliku README.

Jadro 1.2.13 tworzy jedynie 4 urządzenia PPP. W przypadku korzystania z kart wieloportowych musisz poprawić pliki źródłowe jądra. (Zobacz README.linux, część dystrybucji palietu PPP-2.1.2.

Uwaga: dialog komfiguracyjny jądra w wersji 1.2.13 nie pozwala na cofanie się do pytań na które już zostałą podana odpowiedź. Więc jeśli pomylisz się musisz przerwać program (naciskając Ctrl-C i powtórzenie polecenia make config.

6.4 Kompilacja jądra - wersje 1.3.x i 2.0.x

W przypadku jądra 2.0.x możesz wykorzystać przedstawioną wcześńiej procedurę. W celu przwidłoweg ozinstalowania plików źródłowych wykonuj instrukcje z pliku README. Następnie rozpocznij konfigurację wydając polecenie:

make config

Możesz spróbować innego sposobu, a mianiwicie

make menuconfig

Ta metoda przywołuje program konfiguracyjny oparty o listę prostych w obsłudze menu, z osiągalną pomocą on-line.

Jesnieje również bardzo rekomentowana wersja pod X

make xconfig

Obsługa PPP może być wkompilowana bezpośrednio w jądro lub jako oddzielny moduł. Jeśli będziesz korzystął z PPP tylko od czasu do czasu, wtedy polecamy skompilowanie PPP jako oddzielnego modułu. Jeśli korzystasz zporgramu 'kerneld', modul PPP zostanie załadowany automatycznie w momencie gdy jądro zostanie poproszone o obsługę protokołu PPP. W ten sposób oszczedzasz cenna pamięc operacyjną w systuacji kiedy nie korzystasz z PPP, ponieważ kod jadra musis w całości znajdować sie w pamięci operacujnej komputera, lecz moduły łwadowane przez kerneld saautomatyczne usuwane z pamięci jęsli nikt z nich nie korzysta.

W tym celu musisz włączyć obsłygę ładowania modułow:

        Enable loadable module support (CONFIG_MODULES) [Y/n/?] y

Aby dodać obsługę PPP odpowiedz na następujące pytanie:

        PPP (point-to-point) support (CONFIG_PPP) [M/n/y/?]  

Jeśli chcesz aby to był ładowalny moduł odpowiedz M. Jeśli bma być wkompilowany bezpośrednio w jądro odpowiedz Y.

W przeciwieństwie do jądra w wersji 1.2.13 jądro 2.0.x tworzy urżadzenie PPP w locie wtedy, kiedy są potrzebne i nie trzeba zmieniać źródęł jądra aby dodać więcej niź 4 kanały PPP.

6.5 Uwaga na temat PPP-2.2 i /proc/net/dev

Jesli korzystasz z PPP-2.2 stwierdzisz, zę efektem ubocznym tworzenia kanałów PPP w locie jest fakt, że nie są one wykazywane w pliku /proc/net zanim nie zostanie utworzone przez uruchomiony program pppd.

[hartr@archenland hartr]$ cat /proc/net/dev
Inter-|   Receive                  |  Transmit
 face |packets errs drop fifo frame|packets errs drop fifo colls carrier
    lo:  92792    0    0    0    0    92792    0    0    0     0    0
  eth0: 621737   13   13    0   23   501621    0    0    0  1309    0

Jeśli już jakieś połączenia zostaną nawiązane, na serwerze PPP będziesz mógł obejżeć listę urządzeń podobną do tej poniżej:

[root@kepler contrib]# cat /proc/net/dev
Inter-|   Receive                  |  Transmit
 face |packets errs drop fifo frame|packets errs drop fifo colls carrier
    lo: 428021    0    0    0    0   428021    0    0    0     0    0
  eth0:4788257  648  648  319  650  1423836    0    0    0  4623    5
  ppp0:   2103    3    3    0    0     2017    0    0    0     0    0
  ppp1:  10008    0    0    0    0     8782    0    0    0     0    0
  ppp2:    305    0    0    0    0      297    0    0    0     0    0
  ppp3:   6720    7    7    0    0     7498    0    0    0     0    0
  ppp4: 118231  725  725    0    0   117791    0    0    0     0    0
  ppp5:  38915    5    5    0    0    28309    0    0    0     0    0

6.6 Ogólne ueagi na temat konfiguracji jądra

Jeśli konfigurujesz swojego Linuxa jako serwer PPP, musisz wkompilować w jądro obsługę forwardowania pakietów (IP forwarding). Jest to również konieczne, jeśli twoj Linux ma łączyć ze sobą dwie sieci LAN lub przyłączyć lokalną sieć LAN do Internetu.

Jeśli przyłączasz sieć LAN do Internetu (lub łączysz ze sobą dwie sieci LAN) powinieneś poświęcić dużo uwagi bezpieczeństwu. Dlatego obowiązkowe wydaje się w takim przypadku wkompilowanie obsługi firewalla (IP Firewalling).

Będziesz tego potrzebował również w przypadku, gdy chcesz skorzystać z IP masquerade w celu podłączenia do internetu sieci lokalnej pracującej na zastrzeżonych klasach numerów IP.

Jak już zainstalujesz nowe jądro i zrestartujesz komputer aby było aktywne, wtedy możesz rozpocząć konfigurowanie i testy połączenia PPP.