Podczas ładowania systemu, BIOS odczytuje z pierwszego dysku twardego (lub z dyskietki) sektor 0 (znany jako główny sektor startowy (Master Boto Record, MBR)) i wykonuje skok do znalezionego tam kodu - zwykle do programu ładowania początkowego. Te małe programy ładujące (ładowacze) jakie się tam znajdują, nie posiadają wlasnych drajwerów dyskowych i korzystają z funkcji BIOSu. To znaczy, że jądro Linuxa może zostać załadowane, tylko wtedy gdy w całości znajduje się poniżej 1024 cylindra.
Ten problem można bardzo łatwo rozwiązać. Upewnij się, że jądro (i być może inne pliki wykorzystywane do startu systemu, np. pliki odzworowań programu LILO) znajdują się na partycji, która w całości zawiera się w obszrze ponizej 1024 cylindra dysku, do którego BIOS ma dostęp - zwykle pierwszy lub drugi dysk twojego komputera.
Poza tym ładowacz i BIOS muszą się zgadzać w sprawie geometrii dysku. Tutaj może okazać się pomocne skorzystanie w konfiguracji LILO z opcji linear. Więcej szczegółów później.