Jądro w systemach typu Unix odgrywa rolę pośrednika między twoimi programami, a twoim sprzętem. Najpierw zajmuje się zarządzaniem pamięci dla wszystkich uruchomionych programów (procesów), i dba o to, aby wszystkie one dostały równą ilość czasu procesora. (albo nierówną jeśli tak zażądasz). Dodatkowo, posiada miły interfejs dla programów chcących "rozmawiać" z twoim sprzętem.
Jądro spełnia oczywiście o wiele więcej funkcji, ale to są najważniejsze, które należy znać.
Nowsze jądra z reguły mają wiekszą ilość sterowników, czyli mogą obsłużyć większą ilość urządzeń, mogą mieć ulepszone algorytmy zarządzania procesami, mogą działać szybciej niż starsze wersje, mogą być bardziej stabilne, mają także wiele poprawek błędów, które zdarzyły się w wersjach wcześniejszych. Większość ludzi odnawia swoje jądra ponieważ chcą większej ilości sterowników i naprawionych błędów.
Przeczytaj Hardware-HOWTO. Możesz także zajrzeć do pliku
config.in w źródłach jądra. Albo po prostu dowiedzieć się
samemu jak napiszesz make config. W poleceniu tym znajdą
się wszystkie obsługiwane przez dane jądro urządzenie. Ale nie będą
to wszystkie urządzenia, które obsługuje Linux. Wiele popularnych
sterowników (jak np. sterownik do PCMCIA i niektóre sterowniki do
taśm) są rozprowadzane osobno jako ładowalne moduły.
Aby zobaczyć jaką masz wersję napisz gcc -v.
Linus zaleca zawsze w pliku README wersję gcc, która
powinna być użyta do kompilacji danego jądra. Jeśli nie masz tej
wersji, dokumentacja w zalecanej wersji gcc powinna powiedzieć ci
czy musisz odnowić libc. Nie jest to trudne, ale ważne jest, aby
postępować zgodnie ze wskazówkami.
Są to części jądra, które nie są zawarte bezpośrednio w nim. Kompiluje się je osobno i można je umieścić a następnie usunąć z uruchomionego jądra prawie zawsze. Z powodu tej elastyczności jest to teraz preferowana metoda pisania niektórych fragmentów jądra. Wiele popularnych sterowników urządzeń to ładowalne moduły.
To zależy od twojej konkretnej konfiguracji. Skompresowane źródła zajmują mniej więcej 14 MB. Po rozkompresowaniu, skonfigurowaniu i kompilacji zajmuje kolejne 67 MB.
Na nowszych maszynach zabiera to NAPRAWDĘ mniej czasu niż na starych. Np. na AMD K6-2/300 z szybkim dyskiem kompilacja wersji 2.2.x może zająć około 4 minut podczas gdy kompilacja tego samego jądra na starym Pentium, 486 czy 386 może trwać nawet godziny, czy dni ...
Jeśli to cię martwi, a masz w pobliżu szybszy komputer, to skompiluj jądra na nim (zakładając, że ustawisz poprawne parametry, że twoje narzędzia systemowe są w odpowiednich wersjach itd), a potem przesnieś skompilowane jądro (obraz) na wolniejszy komputer.