Wszelkie urządzenia, które nie zaliczają się do wyżej wymienionych zostały wrzucone tutaj.
Różne sterowniki przyjmują różne parametry, ale wszystkie przyjmują przynajmniej nazwę, IRQ oraz adres I/O. W najbardziej ogólnej postaci wyglądą to mniej więcej tak:
ether=irq,iobase[,param_1[,param_2,...param_8]]],name
Pierwszy argument, który nie jest liczbą uznawany jest za nazwę.
Wartości param_n zwykle mają różne znaczenie dla każdej
karty czy sterownika. Typowe wartości to adres pamięci dzielonej,
określenie interfejsu, kanały DMA itp.
Najpopularniejszym użyciem tego parametru jest wymuszenie szukania drugiej karty Ethernet ponieważ domyślnie szuka się tylko jednej. Tak wyglądałby przykład:
ether=0,0,eth1
Zauważ, że wartości 0 przy IRQ i adresie I/O w powyższym przykładzie informują sterownik, aby sam ich poszukał.
WAŻNA UWAGA DLA UŻYTKOWNIKÓW MODUŁÓW: Powyższe nie wymusi
poszukiwania drugiej karty jeśli używasz sterownik-a/ów jako moduł
(zamiast wkompilować je w jądro). Większość dystrybucji Linux-owych
jest zbudowana na bazie małego statycznego jądra i dużej ilości
ładowalnych modułów. Parametr ether= odnosi się tylko do
sterowników wkompilowanych w jądro.
Zauważ też, że Ethernet-HowTo ma pełną dokumentację na temat używania większej ilości kart i na temat parametrów dla konkretnych kart. Zainteresowani powinni zajrzeć do tamtego dokumentu, aby dowiedzieć się szczegółów na temat swojej karty.
Jest wiele parametrów do tego sterownika i wszystkie są wymienione
w pliku /linux/drivers/block/README.fd. Następująca
informacja została zaczerpnięta bezpośrednio stamtąd.
floppy=mask,allowed_drive_mask
Ustawia maskę bitów dopuszczonych napędów na mask.
Domyślnie są to kanały 0 i 1 każdego kontrolera. Jest tak, ponieważ
pewne niestandardowe urządzenia (płyty główne ASUS PCI) zmieniają
układ znaków na klawiaturze kiedy próbują dostać się do kanału 2 czy 3.
Ten parametr jest trochę przestarzały z powodu opcji CMOS-u.
floppy=all_drives
Ustawia maskę bitów dopuszczonych napędów na wszystkie napędy. Użyj tego jeśli masz więcej niż dwa napędy podłączone do kontrolera dyskietek.
floppy=asus_pci
Ustawia maskę bitów, aby dopuścić tylko kanały 0 i 1. (Wartość domyślna)
floppy=daring
Informuje sterownik, że masz "dobrze zachowujący się" kontroler do dyskietek. Pozwala to na bardziej wydajną i płynniejszą pracę, ale może się nie udać przy niektórych kontrolerach. Może to przyspieszyć pewne operacje.
floppy=0,daring
Informuje sterownik, aby używać kontrolera ostrożnie.
floppy=one_fdc
Informuje sterownik, że masz tylko jeden kontroler. (wartość domyślna)
floppy=two_fdc lub floppy=address,two_fdc
Informuje sterownik, że masz dwa kontrolery do dyskietek. Drugi
sterownik znajduje się pod adresem address. Jeśli adres
ten nie jest podany - przyjmuje się wartość domyślną, tj. 0x370.
floppy=thinkpad
Informuje sterownik, że masz kontroler Thinkpad, który używa odwrotnego oznaczenia linii zmiany dyskietek.
floppy=0,thinkpad
Informuje sterownik, że nie masz kontrolera Thinkpad.
floppy=drive,type,cmos
Ustawia typ CMOS-u napędu drive na type.
Dodatkowo, napęd ten jest dopuszczony w masce bitów. Jest to
przydatne jeśli masz więcej niż dwa napędy (w fizycznym cmos-ie
można opisać tylko dwa), lub jeśli twój BIOS używa
niestandardowych typów CMOS-u.
Ustawienie CMOS-u na 0 dla pierwszych dwóch napędów (domyślnie)
zmusza sterownik do czytania fizycznego CMOS-u dla tych napędów.
floppy=unexpected_interrupts
Wyświetl informację ostrzegającą jeśli odebrano niespodziewane przerwanie. (zachowanie domyślne)
floppy=no_unexpected_interrupts lub floppy=L40SX
Nie wyświetlaj informacji ostrzegającej kiedy odebrano niespodziewane przerwanie. Jest to potrzebne na niektórych laptopach IBM L40SX w pewnych trybach wyświetlania. (Wygląda na to, że jest jakaś interakcja pomiędzy grafiką a dyskietkami. Niespodziewane przerwania dotyczą wydajności i mogą być spokojnie ignorowane.)
Sterownik dźwięku może także przyjmować parametry, które zmieniają
wartości zapisane podczas kompilacji. Nie jest to zalecane
ponieważ jest to operacja skomplikowana. Jest (Była?) ona opisana w pliku
linux/drivers/sound/Readme.Linux. Forma argumentu
startowego dla sterownika dźwięku to:
sound=urz1[,urz2[,urz3...[,urz11]]]
gdzie każda wartość urzN ma postać 0xTaaaID.
Symbole oznaczają w tym formacie:
T - typ urządzenia: 1=FM, 2=SB, 3=PAS, 4=GUS, 5=MPU401, 6=SB16, 7=SB16-MPU401,
aaa - adres I/O szesnastkowo,
I - numer IRQ szesnastkowo (tj, 10=a, 11=b, ...),
D - kanał DMA.
Jak widzisz jest tu trochę bałaganu. Także lepiej wkompiluj swoje
własne wartości w sterowniku. Podanie sound=0 spowoduje
wyłączenie sterownika dźwięku zupełnie.
Ten sterownik przyjmuje tylko jeden parametr: jest to wartość IRQ.
Ten sterownik przyjmuje tylko jeden parametr: jest to wartość IRQ.
Co do jąder w wersji większej niż 1.3.75, możesz przekazać sterownikowi jakich portów używać a jakich nie używać. To drugie jest przydatne jeśli nie chcesz, żeby sterownik zajął wszystkie dostępne porty, aby inne sterowniki (np.: PLIP, PPA) mogły ich używać.
Forma tego argumentu to pary adres_I/O,IRQ. Na przykład
takie wywołanie lp=0x3BC,0,0x378,7 spowoduje użycie portu
o adresie 0x3BC w trybie bezprzerwaniowym, i przerwania 7 dla
portu o adresie 0x378. Port o adresie 0x278 (jeśli taki by był)
nie byłby przeszukiwany, ponieważ automatyczne przeszukiwanie ma
miejsce tylko jeśli nie podano argumentu "lp". Aby wyłączyć
sterownik od drukarki należy podać lp=0.
Argument startowy dla tego sterownika to:
icn=iobase,membase,icn_id1,icn_id2
gdzie iobase jest adresem portu I/O karty, membase
jest adresem pamięci dzielonej karty, a dwa ostatnie parametry są
unikalnymi łańcuchami identyfikującymi.
Argument ten przyjmuje pary liczb w postaci:
pcbit=membase1,irq1[,membase2,irq2]
gdzie membaseN jest adresem pamięci dzielonej N-tej karty,
a irqN jest numerem przerwania N-tej karty. Wartościami
domyślnymi są: IRQ = 5, membase = 0xD0000.
Argument dla tego sterownika ma postać:
teles=iobase,irq,membase,protocol,teles_id
gdzie iobase jest adresem portu I/O karty, membase
jest adresem pamięci dzielonej karty, irq jest kanałem
przerwania używanym przez kartę, a teles_id jest
unikalnym łańcuchem identyfikującym.
Sterownik ten przyjmuje łańcuch sześciu oddzielonych przecinkiem identyfikatorów lub liczb. Te sześć wartości to odpowiednio:
Włącz/wyłącz kartę. (E/D)
Typ karty: PC/Xi(0), PC/Xe(1), PC/Xeve(2), PC/Xem(3)
Włącz/wyłącz dodatkowe ustawienie zworkami. (E/D)
Ilość portów na tej karcie.
Adresy portów I/O tej karty (szesnastkowo jeśli używasz
identyfikatorów łańcuchowych)
Podstawa okna pamięci (szesnastkowo jeśli używasz
identyfikatorów łańcuchowych).
Oto poprawny przykład użycia tego argumentu (w obu formach: z łańcuchami i liczbami):
digi=E,PC/Xi,D,16,200,D0000
digi=1,0,0,16,512,851968
Wartościami domyślnymi są: adres I/O - 0x200, adres pamięci
dzielonej - 0xD0000. W przypadku tego sterownika nie jest
dokonywane automatyczne wyszukiwanie urządzenia. Więcej szczegółów
znajdziesz w pliku linux/Documentation/digiboard.txt.
Jądro może obsłużyć do czterech kart podając cztery unikalne
wartości dla portów I/O dla każdej indywidualnej karty. Dalsze
szczegóły znajdziesz w pliku linux/Documentation/riscom8.txt.
Argument dla tego sterownika ma postać:
baycom=modem,io,irq,opcje[,modem,io,irq,opcje]
Podając modem=1 informujesz, że masz urządzenie ser12, modem=2 -
urządzenie par96. Opcje=0 oznacza sprzęt DCD, opcje=1 -
oprogramowanie DCD. I/O i IRQ są jak zwykle: adresem portów
I/O i numerem IRQ. Więcej szczegółów na temat tego sterownika znajdziesz
w pliku /linux/drivers/char/README.baycom.