7. Konfigurowanie portu AX.25.

Każdy program AX.25 wpierw czyta plik konfiguracyjny, aby uzyskać potrzebne parametry poszczególnego portu AX.25, obecnego na twoim systemie Linux. Dla portów AX.25 jest to plik /etc/ax25/axports. Każdy port AX.25, który chcesz mieć na swoim systemie, musi być w tym pliku opisany.

7.1 Jak utworzyć plik /etc/ax25/axports?

Plik /etc/ax25/axports to prosty tekstowy plik, który tworzymy zwykłym edytorem. Format pliku /etc/ax25/axports jest następujący:

portname callsign baudrate paclen window description

portname

to wolna nazwa, krórą należy ochrzcić port, używana do nazewnictwa tego portu

callsign

znak/identyfikator, który przypisujesz dla portu AX.25

paclen

to maksymalna długość pakietów, które będą możliwe na tym porcie przy transmisjch AX.25 w trybie 'connected'.

window

to parametr (K) AX.25 window. To samo co MAXFRAME w wielu urządzeniach TNC.

description

to dowolny opis tego portu

W moim przypadku wygląda to tak:

       radio    VK2KTJ-15       4800        256     2       4800bps 144.800 MHz
       ether    VK2KTJ-14       10000000    256     2       BPQ/ethernet device

Pamiętaj, że należy przypisać unikalny znak/identyfikator dla każdego portu AX.25, który utworzysz. Wprowadź jeden wpis dla każdego urządzenia AX.25, które chcesz używać. Odnosi się to do portów: KISS, Baycom, SCC, PI, PT, DźwiękoModem. W tym miejscu każdy wpis ma odnosić się do każdego z osobna urządzenia AX.25. Wpisy w tym pliku powiązane są z interfejsami sieciowymi poprzez ich znak/identyfikator.

Plik ten używany będzie przez programy opisane dalej.

7.2 Jak utworzyć interfejsy sieciowe AX.25?

Interfejs sieciowy jest tym, co widać na ekranie po wydaniu polecenia 'ifconfig'. Jest to objekt, poprzez który jądro Linuxa odbiera i wysyła dane sieciowe. Prawie zawsze interfejs sieciowy związany jest z fizycznym portem, są jednak wypadki, kiedy nie jest to konieczne. Interfejs sieciowy odnosi się wówczas bezpośrednio do sterownika urządzenia fizycznego. W oprogramowaniu AX.25 pod Linuxem istnieje wiele sterowników urządzeń fizycznych. Najpopularniejszym jest zapewne sterownik KISS, lecz są też inne jak np. sterownik SCC, Baycom czy SoundModem (DźwiękoModem).

Każdy z tych sterowników, przy uruchomianiu go, spowoduje również otworzenie interfejsu sieciowego.

Jak dołączyć urządzenie KISS?

Najczęściej spotykaną konfiguracją bedzię chyba KISS TNC na porcie seryjnym. Należy uprzednio skonfigurować sam TNC i doczepić go do portu seryjnego. Aby wprowadzić swój TNC w tryb KISS można użyć programu terminala, jak np. minicom lub seyon. Z kolei, aby utworzyć urządzenie KISS należy użyć polecenia 'kissattach', które to polecenie w swej najprostszej formie może wyglądać tak:

       # /usr/sbin/kissattach /dev/ttyS0 radio
       # kissparms -p radio -t 100 -s 100 -r 25

Polecenie kissattach utworzy też sieciowy interfejs KISS. Interfejsy te noszą wtedy nazwę od 'ax[0-9]'. Przy pierwszym wydaniu polecenia 'kissattach' powstaje 'ax0', przy następnym 'ax1', itd. Każdy interfejs KISS powiązany jest ze swoim portem seryjnym.

Polecenie 'kissparms' pozwala na manipulowanie różnymi parametrami interfejsu KISS.

W podanym wyżej przykładzie dołączony zostałby sieciowy interfejs KISS do seryjnego urządzenia w Linuxie '/dev/ttyS0' i do portu oznaczonego w pliku /etc/ax25/axports jako 'radio'. Następnie konfigurowany on jest z wartościami 100 milisekund dla txdelay oraz slottime i wartością 25 dla ppersist.

Więcej informacji można znaleźć w man pages w Linuxie.

Konfigurowanie urządzeń TNC o dwóch portach.

Programik 'mkiss', zawarty w programach narzędziowych ax25-utils, pozwala na wykorzystanie obydwu modemów w urądzeniach TNC o dwóch portach. Ustawienie jest dość proste. Programik ten działa tak, że biorąc pojedyncze urządzenie dołaczone do wieloportowego TNC przedstawia je tak, iż wygląda ono, jakby to były dwa urządzenia, każde z własnym TNC. Czynność tę trzeba wykonać zanim zaczniesz jakąkolwiek konfigurację AX.25. Powstałe na skutek tego interfejsy pseudo-TTY, (/dev/ttypf*), które nie są rzeczywistymi urządzeniami seryjnymi, wykorzystywane są z kolei do konfiguracji AX.25. Interfejsy Pseudo-TTY wyprowadzają swego rodzaju fajkę, poprzez którą programy umiejące nadawać do urządzeń /dev/tty mogą sie porozumiewać między sobą. Każda fajka posiada końcówkę master i slave. Końcówki master są ogólnie oznaczane jako /dev/ptyp*, końcówki slave mają emblem /dev/ttyp*. Pomiędzy master a slave istnieje intymna zależnośc, zatem /dev/ptyp0 stanowi koncówkę master dla przewodu, ktory ma /dev/ttyp0 na końcówce slave. Zanim otworzysz końcówkę slave, musisz najpierw otworzyć końcówkę master. 'mkiss' wykorzystuje ten właśnie mechanizm do rozczepienia pojedynczego urządzenia seryjnego, na osobne.

Przykład: jeśli posiadasz TNC o dwóch portach i jest ono doczepione do seryjnego urządzenia /dev/ttyS0 o prędkości 9600 bps, to polecenie:

       # /usr/sbin/mkiss -s 9600 /dev/ttyS0 /dev/ptyp0 /dev/ptyp1
       # /usr/sbin/kissattach /dev/ttyp0 port1
       # /usr/sbin/kissattach /dev/ttyp1 port2

Polecenie 'mkiss' przyjmuje szereg dodatkowych argumentów, które są do twojej dyspozycji. Oto ich streszczenie:

     -c pozwala na dodanie checksum o jednym byte.
        Większość implementacji KISS tego nie obsluguje, jest to
        możliwe przy użyciu Rom'u G8BPG KISS.

     -s <speed>
        ustawia prędkość portu urządzenia seryjnego.

     -h omożliwia hardware handshaking na porcie seryjnym, pierwotnie
        jest wyłączone. Większść implementacji KISS tego nie obsługuje.
        Niektóre jednak to mają.

     -l umożliwia prowadzenie log'u do plików typu syslog.

Jak doczepić urządzenie Baycom

Wbrew powszechnemu przekonaniu, że nie będzie to zbyt dobrze działać, Thomas Sailor podjął się rozbudowy obsługi modemów Baycom pod Linuxem. Jego sterowniki obsługują modemy Ser12 na port seryjny, oraz Par96 i udoskonalony PicPar na porty równoległe. Więcej informacji o samych modemach można uzyskać na Web Serverze Baycoma

Najpierw musisz sprawdzić adres wejścia/wyścia oraz adresy bazowe portu seryjnego lub równoległego, do którego masz doczepiony modem Baycom. Z tą informacją możesz dopiero konfigurować sterownik samego Baycom'a.

Programik sethdlc pozwala na użycie tych parametrów ze sterownikiem, lub, jeśli masz tylko jeden modem Baycom i używasz modułów w Linuxie to można te parametry podać ręcznie jako opcje dla programu 'insmod' ładującego moduł Baycom'a.

Dla przykladu, prosty układ. Wyłączenie sterownika urządzenia seryjnego COM1:, a następnie ustawienie tam sterownika modemu Baycom Ser12 na COM1: z użyciem detekcji typu software DCD:

  # setserial /dev/ttyS0 uart none
  # insmod baycom mode="ser12*" iobase=0x3f8 irq=4

Albo modem Par96 na porcie równoległym LPT1: z użyciem detekcji hardware DCD:

   # insmod baycom mode="par96" iobase=0x378 irq=7 options=0

Podręcznik systemowy 'man' programiku sethdlc opisuje szczegóły na ten temat, jednak kilka przykładów pozwoli zilustrować ważniejsze aspekty tejże konfiguracji. Poniższy przykład zakłada, że załadowałeś już moduł Baycom'a poleceniem:

# insmod baycom

     # sethdlc -p -i bc0 mode par96 io 0x378 irq 7

    # sethdlc -p -i bc1 mode "ser12*" io 0x3f8 irq 4

Jak ustawić parametry dostępu do kanału AX.25?

Parametry dostępu do kanałów AX.25 są analogiczne do parametrów KISS, takich jak ppersist, txdelay, slottime. Tutaj też używamy programiku sethdlc.

I znów podręcznik systemowy 'man' jest głównym źródłem informacji na temat sethdlc, ale jak zwykłe jeden czy drugi przykład nie zaszkodzi:

Ustawienie interfejsu bc0 z wartością 200ms dla TxDelay, 100ms dla Slottime, wartość 40 dla ppersist oraz half-duplex:

   # sethdlc -i bc0 -a txd 20 slot 10 ppersist 40 half

Zauważ, że wartości licznika są tutaj podane w 10-tkach milisekund.

Jak doczepić urządzenie DźwiękoModem?

Thomas Sailor napisał nowy sterownik dla jądra Linuxa pozwalający na użycie karty dźwiękowej komputera jako modemu do packet radio. Można teraz podłączyć radio bezpośrednio do karty dźwiękowej i zabawić się w packet!! Thomas poleca przynajmniej procesor 486DX/66 ponieważ cały ciężar obliczeniowy sygnału cyfrowego spada w tym wypadku na CPU.

Obecnie sterownik emuluje takie typy modemów: 1200 bps AFSK, 4800 HAPN and 9600 FSK (G3RUH compatible). Jedyne karty, które są obługiwane tym sterownikiem to te, zgodne z SoundBlaster oraz WindowsSoundSystem. Karty dźwiękowe potrzebują dodatkowego układu wspomagającego układ PTT a informację na ten tema można zasięgnąć na domowej stronie Thomas'a Sailora, tutaj. Istnieje szereg możliwości: detekcja syganłu z karty dźwiękowej, lub przez port równoległy, seryjny, port midi. Przykłady schematów są na stronie Thomas'a.

Przy załączeniu sterownik DźwiękoModemu dołącza interfejsy sieciowe: sm0, sm1, sm2, itp.

Uwaga: Sterownik DźwiękoModemu współzawodniczy w zagarnianiu zasobów komputera ze sterownikiem karty dźwiękowej. Jeśli więc planujesz używać sterownik DźwiękoModemu to upewnij się, czy sterownik karty dźwiękowej jest wyinstalowany. Jak zwykłe możesz obydwa skompilować jako moduły i używać je wtedy, gdy jest to wygodne.

Konfigurowanie karty dźwiękowej.

Sterownik DźwiękoModemu nie wzbudza karty dźwiękowej przy ładowniu się systemu. Pakiet ax25-utils zawiera programik 'setcrystal', który obluguje karty oparte o Crystal Chipset. jeśli posiadasz inną kartę to potrzebujesz innego oprogramowania, aby ją pobudzić. Składnia programiku jest oczywista:

     setcrystal [-w wssio] [-s sbio] [-f synthio] [-i irq] [-d dma] [-c dma2]

       # setcrystal -s 0x388 -i 10 -d 1

       # setcrystal -w 0x534 -i 5 -d 3

Jak ustawić interfejs DźwiękoModemu?

Po skonfigurowaniu karty dźwiękowej musisz teraz powiedzieć strownikowi DźwiękoModemu gdzie może jej szukać oraz jakiego rodzaju modem ma emulować.

Parametry te mogą zostać zdeklarowane programikiem 'sethdlc', lub, jeśli używać będziesz tylko jednej karty można je podać ręcznie programowi 'insmod', który ładuje sterownik Dźwiękomodemu. Dla przykładu, prosta konfiguracja: jedna karta dźwiękowa SoundBlaster ustawiona według powyższego przykładu i emulująca modem 1200 pbs:

       # insmod soundmodem mode="sbc:afsk1200" iobase=0x220 irq=5 dma=1

Man pages programiku sethdlc piszą w szczegółach na ten temat, jednak kilka przykładów pozwoli zilustrować ważniejsze aspekty tejże konfiguracji. Poniższy przykład zakłada, ze załadowałeś już moduł sterownika DźwiękoModemu poleceniem:

       # insmod soundmodem

       # sethdlc -p -i sm0 mode wss:fsk9600 io 0x534 irq 5 dma 3 pario 0x378
       # ifconfig sm0 up

       # sethdlc -p -i sm1 mode sbc:hapn4800 io 0x388 irq 10 dma 1 serio 0x2f8
       # ifconfig sm1 up

       # sethdlc -p -i sm1 mode sbc:afsk1200 io 0x388 irq 10 dma 1 serio 0x2f8
       # ifconfig sm1 up

Jak ustawić parametry dostępu do kanału AX.25?

Parametry dostępu do kanałów AX.25 są analogiczne do parametrów KISS, takich jak ppersist, txdelay, slottime. Tutaj też używamy programiku sethdlc.

I znów man pages są głównym źródłem informacji na temat sethdlc, ale jak zwykle jeden czy drugi przykład nie zaszkodzi:

Ustawienie interfejsu sm0 z wartością 100ms dla TxDelay, 50ms dla Slottime, wartość 128 dla ppersist oraz half-duplex:

       # sethdlc -i sm0 -a txd 10 slot 5 ppersist 128 full

Ustalenie poziomu audio i dostrojenie sterownika

Każdy modem radiowy domaga się do poprawnej pracy właściwej regulacji poziomu audio. Dotyczy to również DźwiękoModem'u. Thomas napisał programy narzędziowe, które ułatwiają to zadanie. Są to: 'smdiag' i 'smmixer'.

smdiag

dostarcza dwóch typów wyświetlacza, typu oscyloskopowego i typu "eye pattern"

smmixer

pozwała na właściwe wyregulowanie poziomu nadawania i odbioru.

To polecenie odpala programik 'smdiag' w trybie "eye" dla interfejsu sm0:

       # smdiag -i sm0 -e

       # smmixer -i sm0

Przygotowanie części AX.25 jądra do wykorzystania DźwiękoModemu.

Sterownik DźwiękoModemu powoduje dołączenie standardowego interfejsu sieciowego, gotowego do wykorzystania przez jądro. Konfiguracja przypomina tę, jaką stosujemu przy kartach PacketTwin oraz PI.

Najpierw, interfejsowi trzeba przypisać znak/identyfikator. Używamy programu 'ifconfig'. Polecenie:

  # /sbin/ifconfig sm0 hw ax25 VK2KTJ-15 up

Następny krok to dokonanie wpisu do pliku /etc/ax25/axports podobnie jak dla innych urządzeń fizycznych. Tenże wpis w pliku ax25ports jest powiązany z interfejsem sieciowym, który powyżej skonfigurowałeś na tymże znaku/identyfikatorze. Wpis w pliku axports noszący znak/identyfikator, ktorego użyłeś przy DźwiękoModemie będzie używany jako odnośnik do tego modemu.

Tak ustawione urządzenie AX.25 możesz teraz spożytkować jak każde inne. Skonfiguruj je do pracy w TCP/IP, dodaj je do demona ax25d, użyj do NetRom lub Rose, jak tylko chcesz.

Jak dołaczyć urządzenie z kartą PI?

Sterownik karty PI generuje powstanie interfejsów sieciowych typu `pi[0-9][ab]. Pierwszej wykrytej karcie PI zostanie przypisany interfejs pi0, kolejnej pi1, itd. Literki 'a' i 'b' odnoszą sie do fizycznych portów znajdujących się na karcie PI. Jeśli zbudowałeś jądro z obsługą karty PI, oraz jeśli została ona poprawnie wykryta to możesz skonfigurować sobie interfejs sieciowy w taki sposób:

       # /sbin/ifconfig pi0a hw ax25 VK2KTJ-15 up

Sterownik do karty PI napisany został przez David'a Perry, dp@hydra.carleton.edu

Jak doczepić urządzenie z kartą PacketTwin.

Sterownik karty PacketTwin generuje powstanie interfejsów sieciowych typu `pt[0-9][ab]. Pierwszej wykrytej karcie PacketTwin zostanie przypisany interfejs pt0, kolejnej pt1, itd. Literki 'a' i 'b' odnoszą sie do fizycznych inerfejsów znajdujących się na karcie PacketTwin. Jeśli zbudowałeś jądro z obsługą karty PacketTwin, oraz jeśli została ona poprawnie wykryta to możesz skonfigurować sobie interfejs sieciowy w taki sposób:

       # /sbin/ifconfig pt0a hw ax25 VK2KTJ-15 up

Sterownik karty PacketTwin został napisany przez Craig Small, VK2XLZ, csmall@triode.apana.org.au.

Jak doczepić generyczne urządzenie SCC?

Joerg Reuter, DL1BKE, jreuter@lykos.tng.oche.de wypracował sterownik do generycznej obsługi kart opartych o scalak Z8520 SCC. Sterownik ten daje się konfigurować do obsługi wielorakich kart oferując interfejs, który zachowuje się tak jak TNC w trybie KISS. Traktuj więc go tak, jakby to był TNC w trybie KISS.

Gdzie uzyskać i jak zbudować pakiet do narzędzi konfiguracyjnych?

Choć sterownik zawarty jest w standardowym żródle jądra to jednak Joerg uwalnia wciąż nowsze wersje źródłowe razem ze specjalnymi narzędziami do konfiguracji, które również potrzebujesz.

Pakiet z narzędziami do konfiguracji znajdziesz tutaj:

db0bm.automation.fh-aachen.de

       /incoming/dl1bke/

  lub:

  insl1.etec.uni-karlsruhe.de

       /pub/hamradio/linux/z8530/

  lub:

  ftp.ucsd.edu

       /hamradio/packet/tcpip/linux
       /hamradio/packet/tcpip/incoming/

  z8530drv-2.4a.dl1bke.tar.gz   2.0.*
  z8530drv-utils-3.0.tar.gz    2.1.6 lub nowsze

  # cd /usr/src
  # gzip -dc z8530drv-2.4a.dl1bke.tar.gz | tar xvpofz -
  # cd z8530drv
  # make clean
  # make dep
  # make module         # jeśli chcesz aby sterownik był modułem
  # make for_kernel     # Jeśli chcesz, aby sterownik był wbudowany w jądro
  # make install

Zostanie rownież utworzona specjalna grupa plików w katalogu /dev/ zwanych scc0 .. scc7. Zostaną one później użyte jako urządzenia KISS i właśnie te będziesz stosował.

Jeśli zdecydujesz sie na polecenie 'make for_kernel', wówczas będziesz musiał przebudować jądro. Przy budowaniu jądra po wydaniu polecenia 'make config' zadbaj o to, abyś odpowiedział "Y" na pytanie o obsługę `Z8530 SCC kiss emulation driver for AX.25'.

Nie potrzebyjesz przebudowywać jądra jeśli wybierzesz polecenie 'make module', wówczas plik scc.o zostanie umieszczony w odpowiednim katalogu /lib/modules. Nie zapomnij o poleceniu 'insmod' przed próbą użycia i konfiguracji starownika.

Jak skonfigurować sterownik do twojej karty?

Sterownik Z8530 SCC został pomyślany, tak aby dał się nagiąć do niemalże każdej karty. Lecz z elastycznością idzie w parze trud jej konfiguracji. Bardziej pouczającej lektury dostarczą pliki samego pakietu i powinieneś tam szukać informacji. A w szczególności należy zajrzeć tutaj: doc/scc_eng.doc or doc/scc_ger.doc. Zparafrazowałem poniżej parę ważniejszych detali, lecz w rezultacie pominąłem szczegóły niższego rzędu.

Program sccinit czyta najpierw plik /etc/z8530drv.conf. Plik dzieli się na dwa etapy: ustawienie parametrów dla sprzętu i dla kanału AX.25. Po tym wystarczy tylko dać polecenie:

       # sccinit

Ustawienie parametrów sprzętu.

pierwsza sekcja dzieli się na strofy, każda strofa reprezentuje scalak 8530. Strofy to poprostu lista 'słów' i 'argumentów'. Można w tym pliku zdeklarować do 4 scalaków SCC. Jeśli potrzebujesz więcej to da się to zrobić w pliku scc.c ustawiając żądaną wartosć w #idef MAXSCC 4.

Dozwolone 'słowa' i 'argumenty' to:

chip

słowo chip służy do oddzielania strof. jego argumentem może być wszystko. Argumenty nie są używane.

data_a

używane do zdeklarowania adresu portu "data" dla kanału 'A'. Argument w formie hexadecymalnej, tj. 0x300.

ctrl_a

używany do zdeklarowania adresu portu "control" dla kanału 'A'. Argument w formie hexadecymalnej, tj. 0x304

data_b

używany do zdeklarowania adresu portu "data" dla kanału 'B'. Argument w formie hexadecymalnej, tj. 0x301.

ctrl_b

używany do zdeklarowania adresu portu "control" dla kanału 'B'. Argument w formie hexadecymalnej, tj. 0x305

irq

używany do zdeklarowania IRQ używanego przez 8530 SCC w beżącej strofie. Argument w formie liczby całkowitej, tj. 5

pclock

używany do zdeklarowania częstotliwości zegara na igle PCLK w 8530.. Argument w formie liczby całkowitej w Hz. Wartość domyślna wynosi 4915200.

board

typ płyty. Argumentem jest napis. A oto dozwolone wartości:

        PA0HZP
           karta PA0HZP SCC

        EAGLE
           karta Eagle

        PC100
           karta DRSI PC100 SCC

        PRIMUS
           karta PRIMUS-PC (DG9BL)

        BAYCOM
           karta BayCom (U)SCC

escc

jest nie dobowiązkowe i dołącza obsługę polepszonych scalaków, takich jak:8580, 85180, lub 85280. Argumentem jest tylko 'yes' lub 'no'.

vector

dla kart PA0HZP jest to wartość tzw. "intack port". Może być tylko jeden dla wszystkich scalaków. Wartość domyślna = 0. Nieobowiązkowy.

special

określa rejestry funkcyjne na niektórych kartach. Nieobowiązkowy. Wartość domyślna = 0.

option

jest nieobowiązkowy i przyjmuje warość domyślną 0.

Oto przykładowe konfiguracje dla najbardziej popularnych kart:

     BayCom USCC

          chip    1
          data_a  0x300
          ctrl_a  0x304
          data_b  0x301
          ctrl_b  0x305
          irq     5
          board   BAYCOM
          #
          # SCC chip 2
          #
          chip    2
          data_a  0x302
          ctrl_a  0x306
          data_b  0x303
          ctrl_b  0x307
          board   BAYCOM

     PA0HZP SCC

          chip 1
          data_a 0x153
          data_b 0x151
          ctrl_a 0x152
          ctrl_b 0x150
          irq 9
          pclock 4915200
          board PA0HZP
          vector 0x168
          escc no
          #
          #
          #
          chip 2
          data_a 0x157
          data_b 0x155
          ctrl_a 0x156
          ctrl_b 0x154
          irq 9
          pclock 4915200
          board PA0HZP
          vector 0x168
          escc no

     DRSI SCC

          chip 1
          data_a 0x303
          data_b 0x301
          ctrl_a 0x302
          ctrl_b 0x300
          irq 7
          pclock 4915200
          board DRSI
          escc no

Polecenia 'gencfg' odpala się z tymi samymi paramatrami co sterownik PE1CHL pod NET/NOS, np.:

       # gencfg 2 0x150 4 2 0 1 0x168 9 4915200

Konfiguracja kanału.

Sekcja Konfiguracji Kanału zajmuje się zdeklarowniem tych wszystkich parametrów, które rządzą portem , na którym chcesz pracować. Znów mamy tutaj strofy. Każda strofa reprezentuje jeden logiczny port, zatem będziemy mieli dwie strofy ponieważ każda karta 8530 SCC może mieć dwa porty.

Poniższe 'słowa' i 'argumenty' są również zapisywane do pliku /etc/z8530drv.conf i muszą występować za sekcją o parametrach sprzętu.

Kolejność w tej sekcji jest bardzo istotna, lecz jeśli będziesz podążał za sugerowaną sekwencją to powinno działać wszystko w porządku. Dozwolone 'słowa' i 'argumenty to:

device

musi stać w pierszym wierszu deklaracji portu i określa nazwę pliku w katalogu /dev/ stanowiącego podstawę dalszej konfiguracji, tj. /dev/scc0

speed

określa prędkość interfejsu w bitach na sekundę. Argumentem jest liczba calkowita, np. 1200.

clock

określa w parametry dla zegara. Dozwolone wartości to:

dpll
   normalny tryb halfduplex

external
   MODEM dostarcza swój własny zegar Rx/Tx

divider
   użycie devidera fullduplex, jeśli jest zainstalowany

mode

określa czy kodowanie danych ma być załaczone. Argumentami są: nrzi lub nrz

rxbuffers

określa liczbę buforów odbioru, dla których należy rezerwować pamięć. Argumentem jest liczba całkowita, np. 8.

txbuffers

określa liczbę buforów nadawania, dla których należy rezerwować pamięć. Argumentem jest liczba całkowita, np. 8.

bufsize

określa rozmiary buforów odbioru i transmisji. Argumentem jest liczba bytów i stanowi on od sumę wszystkich 'ramek', zatem trzeba więc wziąć pod uwagę również nagłówki protokołu AX.25 a nie li tylko pole danych. Słowo to jest nieobowiązkowe i przyjmuje wartość domyślną 384.

txdelay

to wartość opóżnienia transmisji dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

persist

to wartość parametru persist dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

slot

to jest wartość slottime dla KISS. argumentem jest liczba całkowita w mS.

tail

to jest wartość tail dla KISS. argumentem jest liczba całkowita w mS.

fulldup

to jest oznaczenie fullduplex dla KISS, argumentem jest liczba całkowita. 1==Full Duplex, 0==HALF DUPLEX.

wait

to jest wartość wait dla KISS, argumentem jest liczba całkowita w mS.

min

to jest wartość min dla KISS, argumentem jest liczba całkowita w S.

maxkey

to jest wartość maximum keyup dla KISS, argumentem jest liczba całkowita w S.

idle

to jest wartość licznika idle dla KISS, argumentem jest liczba całkowita w S.

maxdef

to jest wartość maxdef dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

group

to jest wartość group dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

txoff

to jest wartość txoff dla KISS, argumentem jest liczba całkowita w mS.

softdcd

to jest wartość softdcd dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

slip

to jest oznaczenie slip dla KISS, argumentem jest liczba całkowita.

Używanie sterownika.

Przy używaniu sterownika traktujemy urządzenia /dev/scc* tak, jak urządzenie seryjne tty z doczepionym TNC w trybie KISS. Na przykład, aby skonfigurować jądro do obługi sieci pod Linuxem przy użyciu swojej karty należy użyć polecenia:

       # kissattach -s 4800 /dev/scc0 VK2KTJ

       attach asy scc0 0 ax25 scc0 256 256 4800

Narzędzia 'sccstat' oraz 'sccparam'.

Pomocnym przy diagnostyce urządzenia SCC jest program 'sccstat'. Wyświetla on bieżącą konfigurację. Spróbuj go tak uruchomić:

       # sccstat /dev/scc0

Polecenie 'sccparam' pozwala na zmianę i modyfikowanie parametrów podczas pracy. Składnia przypomina polecenie 'param' z NOS'a, zatem aby ustawić txtail urządzenia na 100mS, należałoby napisać:

       # sccparam /dev/scc0 txtail 0x8d

Jak utworzyć urządzenie BPQ z ethernetem?

Linux jest kompatybilny z BPQ Ethernet. Umożliwia to na przepust protokołu AX.25 po Lokalnej Sieci ethernetowej i doczepienie swojej maszyny do innej obsługującej BPQ na Lokalnej Sieci.

Interfejsy sieciowe typu BPQ noszą nazwę 'bpq[0-9]'. Interfejs 'bpq0' powiązane jest z interfejsem 'eth0', a 'bpq1' z interfejsem 'eth1', itd.

Konfiguracja jest trywialna. Najpierw trzeba ustawić standardowe urządzenie Ethernet. To oznacza, że po wkompilowaniu obsługi karty Ethernet do jądra należy zobaczyć czy pracuje poprawnie. Zajrzyj do Ethernet-HOWTO jak tego dokonać.

Aby ustawić obsługę BPQ potrzebujesz przypisać interfejsowi Ethernet znak/identyfikator AX.25. Oto polecenie, które to spowoduje:

       # /sbin/ifconfig bpq0 hw ax25 vk2ktj-14 up

Ustawienie węzła BPQ do współpracy z obsługą AX.25 pod Linuxem.

W normalnych warunkach BPQ Ethernet stosuje adres multicast. Pod Linuxem tak nie jest, zamiast tego stosowany jest zwyczajny Ethernetowy adres broadcast. Należy zatem zmodyfikować plik NET.CFG dla sterownika BPQ ODI w nasępujący sposób:

       LINK SUPPORT

               MAX STACKS 1
               MAX BOARDS 1

       LINK DRIVER E2000                    ; lub inne MLID według własnej karty

               INT 10                       ;
               PORT 300                     ; według własnej karty

               FRAME ETHERNET_II

               PROTOCOL BPQ 8FF ETHERNET_II ; wymagane dla BPQ - zmienić PID

       BPQPARAMS                            ; nieobowiązkowe - tylko wtedy,
                                            ; gdy znieniasz docelowy adres

               ETH_ADDR  FF:FF:FF:FF:FF:FF  ; docelowy adres

7.3 Ustawienie parametrów operacyjnych dla interfejsu AX.25

Pakiet ax25-utils zawiera w sobie program narzędziowy 'axctl', który pozwala na ustawienie różnorodnych parametrów interfejsu AX.25.

Polecenie to jest zupełnie proste w użyciu a podręcznik systemowy 'man' dostarcza kompletnego opisu, przykładowym jednak sposobem użycia tego programu może być:

       # /usr/sbin/axctl radio -window 2 -t1 5 -n2 10

7.4 Ustawieniu routingu AX.25.

Jeśli jest potrzeba można ustawić domyślne ścieżki do digipeaterów dla konkretnych węzłow. Przydaje się to przy zarówno czystych łączach AX.25 jak i opartych o IP. Robimy to poleceniem 'axparms'. Znowu, podręcznik systemowy 'man' podaje wszystkie szczegóły, lecz prosty przykład może być taki:

       # /usr/sbin/axparms -route add radio VK2XLZ VK2SUT