Programy 'user_call' to w rzeczywistości są 'ax25_call' i 'netrom_call'. Pomuślane są one tak, że mogą być wezwane z 'ax25d', w celu zautomatyzowania łączności z odległymi komputerami. Naturalnie można je wywołać z wielu innych miejsc, np. z powłoki systemowej, lub innych demonów, jak np. programu 'node'.
Przupominają w swej prostocie program 'call'. Nie zajmują się obróbką żadnych danych, zatem sam musisz zadbać o to jak traktowane będzie end-of-line.
Rozpocznijmy od tego jak można ich używać. Wyobraź sobie, że posiadasz małą sieć w domu i że jednym komputerem jest Linux spelniający rolę bramki radiowej, oraz drugi komputer, który jest węzłem BPQ. Komputery złączone są razem ethernetem.
Noramlnie, użytkownicy radiowi, aby móc łączyć się z węzłem BPQ musieliby robić to przez digipeating poprzez twojego linuxa, lub połączyć się wpierw z programem 'node' na twoim linuxie, a stamtąd wykonać następne połączenie do węzła BPQ.
Wyobraź sobie, że węzeł BPQ ma znak VK2KTJ-9 a linux ma port o nazwie 'bpq' obsługujący AX.25/ethernet. Również dodajmy, że bramka radiowa Linux posiada port radiowy 'radio'.
Zapis do pliku /etc/ax25/ax25d.conf wyglądałby w ten deseń:
[VK2KTJ-1 via radio]
default * * * * * * *
root /usr/sbin/ax25_call ax25_call bpq %u vk2ktj-9
i umożliwiłby użytkownikom połączenie wprost do `VK2KTJ-1' co w gruncie rzeczy jest demonem ax25d pod Linuxem a następnie przełoczyłoby ich na łączność AX.25 do `VK2KTJ-9' przez interfejs 'bpq'.
Jest cały asortyment innych możliwych kombinacji, które są do wypróbowania. Programy 'netrom_call' oraz 'rose_call' pracują w podobny sposób. Jeden z radioamatorów wykorzystał tę funkcję, aby ułatwić łączność do odległego BBS-u. Noramalnie użytkownik musiałby wprowadzić dlugą strunę poleceń, aby wykonać tę łączność więc on dokonał wpisu, który sprawiał, że wspomniany BBS wyglądał tak, jakby dostępny on był na sieci lokalnej; demon ax25d pośredniczył w łączności do odległego BBS-u.